UTMB

Bij de vraag "hoe ging het?" verschijnt er een enorme glimlach op onze gezichten. We hebben het gefixt, we hebben een rondje Mt Blanc gerend. De voorbereidingen gingen niet vanzelf, de race ging niet vanzelf maar we hebben genoten. Genoten in de voorafgaande trainingen, genoten van nachtelijke tochten in de bergen en genoten van tig x de heuvel op-en-af in onze achtertuin. En uiteindelijk tijdens de grote ronde hebben we enorm genoten. We hebben elk ons eigen verhaal van deze tocht. En beiden zijn we dankbaar, zeer dankbaar dat we de mogelijkheid hadden om dit te kunnen doen. 

We zijn onze partners wat verschuldigd; vele uren/weekenden/vakantiedagen werden besteed aan ons doel - ze stonden met liefde voor ons klaar.

Onze clubbies die ons voor gek verklaarden maar ondertussen wel een enorme doos vol motivatie meegaven in de laatste week voor de UTMB.

Onze dank gaat ook uit naar onze sponsoren, Salomon die mooie materialen/kleding/schoenen beschikbaar stelde; Velofit die onze stramme spieren telkens soepel kneedde en De WorkOut voor de trainingsfaciliteiten.

Dank mensen, zonder jullie hadden we die finish-streep niet gehaald!















Belevenissen Chantal: http://mudsweattrails.nl/insidetheUTMB
Belevenissen Jacomina:
http://jacomina.blogspot.nl/2013/09/het-rondje-berg.html

UTMB here we come

Afgelopen weekend was onze laatste verkenningstocht voor de Ultra Trail du MtBlanc (168KM en 9600hm). Op vrijdagmiddag 16:30 (30 augustus) mogen we van start met het Rondje Berg. Vele trainingsuren hebben we de afgelopen maanden gedraaid, on road/off road kilometers, trainen met voeding, materialen testen etc. En tussen de trainingen vlagen van twijfel, vlagen van vertrouwen..het is niet zomaar een race (voor ons een uitdaging). We gaan over hoogtes van 2500m over onverharde paden (of wat doorgaat voor pad) en we gaan dag en nacht door. Je mag er namelijk 46uur over doen, dat betekent dat je twee nachten doorgaat. Bovendien, de afgelopen 3 jaar is de race afgelast of gewijzigd vanwege de weersomstandigheden. 


Het deel van Champec Lac - Chamonix hebben we nu ook op ons netvlies; dat is het het laatste gedeelte van ons Rondje. Het afgelopen weekend hebben we dit deel rennend/lopend/wandelend afgelegd. Tijdens het Rondje zullen wij, poldermeiden, niet veel hardlopen; te steil omhoog, te technisch naar beneden. Verder is het semi-zelfvoorzienend. Dat betekent dat je flink wat eten/drinken mee moet nemen om van post naar post te komen. 

Afijn, een groot avontuur voor ons!
Je kunt ons volgende via FB (updates van LiveTrail) of op de website van http://www.utmb.livetrail.net/; mocht je ons op de voet willen volgen dan kun je je aanmelden voor de SMS-updates. 

Running in the dark

Voor ons Rondje Berg moeten er nog flink wat KMs afgelegd worden. KMs over onverharde paden, stijgende + dalende KMs en KMs in het donker. Rudi (onze trailheld) had ons uitgenodigd om samen met hem een stuk van de Rheinsteig, vlakbij Bonn, af te leggen. 

Zaterdagmiddag togen wij met rugzak, eten/drinken en stokken richting Bonn. Na een uitgebreid welkom in het gezin van Rudi, werden we bij ons startpunt gedropt. Rugzakje op, stokken in de hand en daar gingen we. Het was nog niet donker maar in het bos was het al lastig om de boomstronken te zien; hoofdlampen gingen snel aan. Dit gedeelte van de Rheinsteig voerde ons over de Sieben Gebirgen. Rudi, bekend met het gebied, nam ons op verschillende plekken mee naar uitzichtpunten. Hier keken we dan bovenop het verlichte Bonn en omringende dorpjes. De route werd goed gemarkeerd met bordjes; op elk kruispunt het hoofd alle kanten opdraaien (zodat het bordje in het licht gevonden kon worden) en verder rennen. 

De tijd vloog werkelijk voorbij. Net over de helft hebben we onze waterzakken weer gevuld bij een jeugdherberg. Althans, Rudi en Chantal vulden bij want mijn waterzak had ik binnen een uur ‘kapot’ gelopen – gat in de onderkant. In het eerste deel waren de klimmetjes wat feller en daar konden we mooi onze stokken (leren) gebruiken. Chantal en ik lopen nooit met stokken; trails in NL zijn altijd glooiend en zo vaak lopen we niet de bergen. De laatste keer was met de Transalpine (toch alweer zo’n 1,5jaar geleden..) en daar gebruikten we onze stokken eigenlijk op de verkeerde manier. In de afdaling gebruikten we ze om wat te remmen en snel bochten door te springen (superleuk om te doen – net skiën . Maar eigenlijk moet je je stokken gebruiken om het makkelijker te maken bergopwaarts te gaan. Al kletsend vloog de tijd voorbij. De laatste twee uur waren voor mij aanpoten (totaal geen energie in het lichaam) terwijl Chantal toen eindelijk op stoom kwam. Na een marathon aan KMs en een kleine 7uur verder kwamen we bij ons eindpunt – de auto met frisse biertjes!

Op zondag na de overheerlijke brunch hebben we nog de foto’s van Rudi bekeken - hij heeft vorig jaar de UTMB gelopen. Dubbele gevoelens: enerzijds kijk ik er al heel erg naar uit om te starten en anderzijds viel dit me toch wel erg tegen.. Laten we het er op houden dat er nog flink wat trainingsarbeid verricht mag worden en daar hebben we dan ook nog royaal twee maand voor! 

Limburgs Zwaarste: present!

Zaterdag 20 april stonden we aan de start van Limburg Zwaarste. Chantal vertrok voor de 80KM en Jacomina een paar uur later voor de 60KM. Het was perfect loopweer, zonnetje die met enige regelmaat door de bewolking prikte, verkoelende wind die vooral bovenop de heuvel te voelen was en verharde trails waardoor onze schoenen niet in modderklompen veranderden. 

Chantal banjerde stevig door en kwam zich, net als vorig jaar, weer als eerste dame melden bij Willem in de kantine. Jacomina had het wat zwaarder onderweg en werd in de laatste KMs voorbij gestoken door een Belgische dame. Het was een mooie route met veel hoogtemeters dus de 'schokdempers' werden flink getest.

Nieuwe sponsor: Salomon!

Trots zijn we met onze nieuwe sponsor: Salomon! Salomon ondersteunt ons in onze voorbereiding op Rondje Berg. Vandaag mochten we de eerste spullen ophalen in Leusden - schoenen, kleding. We zijn er superblij mee. Jacomina neemt haar nieuwe Salomon Sense Mantra mee naar Marokko om tijdens haar Atlasvakantie uit te proberen. Chantal neemt haar Salomon XA 3D Ultra mee richting warme Spaanse oorden om haar kilometers te maken.

Kortom, komende weken zit FromUtrechtwithLove niet stil.

Benieuwd naar onze uitdaging?

Als je onderstaande link volgt kom je op een google earth verkenning van het parkoers - in een paar minuten tijd zie jij waar we een kleine twee dagen mee bezig zijn..

http://www.nexxtep.fr/UTMB/FR/Reperages/UTMB/

Waar we op hoopten

en wat we eigenlijk ook een klein beetje vreesden...

Chantal en ik zijn dit jaar ingeloot voor de Ultratrail du Mt Blanc ofwel een Rondje Berg eind augustus. Een korte beschrijving van de website zegt genoeg over de trail..

Since the first year, it has been called “the race of all the superlatives” A complete tour of the Mont Blanc Massif, passing through 3 countries: France, Switzerland and Italy, the race that every runner should finish at least once in their life.
Le tour of Mont-Blanc, starting from Chamonix, with 168km, 9,600 metres of positive height gain, and in semi autonomy.
Starting, in the centre of Chamonix, on Friday, August 30th 2013 at 16:30.
- 2300 runners maximum
- maximum race time: 46 hours
- estimated time for the first finishers is 20 hours
- limited to runners who have a minimum of 7 qualification points.

We hoopten uiteraard ingeloot te worden om deze "superlative trail" te mogen lopen. Maar eenmaal ingeloot, vinden we het ook wel erg spannend. Hoe kunnen we ons hier optimaal op voorbereiden? Hoe doe je het met slapen onderweg, wel/niet en hoe lang en hebben we er eigenlijk wel tijd voor? Hoe zwaar wordt onze rugzak wel niet met alle verplichte materialen? Al deze vragen maken het uiteraard een uitdagend traject dat we ingaan. Veel dingen om uit te dokteren, veel KMs om te maken maar vooral met plezier uitkijken naar een fantastische uitdaging: project Rondje Berg is gestart!

We mogen weer...

Het was even stil rondom het FromUtrechtwithLove-team. Dit jaar hebben we geen gezamenlijk doel voor ogen. We richten ons op verschillende dingen Chantal blijft ultra's lopen en Jacomina pakt het zwemmen+fietsen er weer bij om triathlons te starten. 
Toch zijn er wel een paar mooie events samen gepland. Zaterdag 31maart stonden we aan de start van de Cretes de Spa - ultratrail van 53,5KM en ruim 1800 hoogtemeters in de Ardennen bij Spa. Voor Jacomina was het een heerlijke loop - genieten onderweg en warempel zonder kuitkrampen bij de finish gekomen. Chantal liep wat minder lekker door krampaanvallen in beide benen op verschillende plekken - ondanks dat liep ze razendsnel naar een tweede plaats - podiumplek dus!

In mei staan we weer samen aan de start van dezelfde wedstrijd - de tweedaagse Grand Trail des Lacs et Chateaux; nu al zin in! 

Refusé

Mijn Frans is niet opperbest maar het woord "Refusé" klinkt teleurstellend in de oren. Vooral als het gaat om de loting van de Ultra-Trail du Mont Blanc.. Maar maak je geen zorgen, we zullen niet stilletjes blijven zitten - genoeg andere mooie trails en wedstrijden om te doen dit jaar!

Proost!

Je zit bij dezelfde club (hellastriathlon) - je sport tegelijk op maandag-, dinsdag-, woensdag- en donderdagavond en soms ook op zaterdagochtend en toch... Gisteravond spraken we elkaar eindelijk weer 'ns langer dan 5 minuten en konden we dan ook eindelijk onze TAR-pagne opdrinken. 

Geplopt op het fantastische avontuur dat we in de Alpen beleefd hadden en geproost op een inloting voor de UTMB. As weekend weten we hoe ons seizoen eruit komt te zien - gewoon wat leuke trails en wat triathlonactiviteiten of bikkelen voor de UTMB?

May all your trail running dreams come true in 2012!

Erg leuk van de organisatie van de Ultra Trail du Mont Blanc (UTMB) - de nieuwjaarswens dat onze trail running dromen uit mogen komen in 2012... Dat zou betekenen dat we ingeloot worden voor de UTMB en dat betekent dat we kei-, kei-, echt keihard moeten gaan trainen. Bekijk de video en houd in gedachte dat het een tocht is van 166KM met zo'n 10.000hoogtemeters; begrijp je nu dat we een tikje zenuwachtig worden bij de gedachte aan...?!

Finishdans in nieuwe trailer

Nu we in de trailer zitten van de Transalpine Run 2012 wordt ons finishdansje wereldberoemd! Check op 2:20 waar we onze stramme ledematen soepel proberen te bewegen - uiteraard mag je ook van de rest van het filmpje genieten; goede herinneringen en telkens weer tranen in de ogen bij de beelden van de finishers..

http://www.youtube.com/watch?v=sgxVPwTW-1E

nieuwe uitdaging voor FUwL in 2012...?

De loopschoenen zijn inmiddels uit de wilgen gehaald en een a twee keer per week lopen we wel weer hard. Tijd dus om vooruit te kijken naar 2012. Weer een 'loopjaar' of het zwemmen+fietsen weer oppakken voor triathlons? Lastig want er zijn zoveel leuke ultra's en zoveel leuke triathlons. Lonkend naar allerlei events komt er wat meer lijn in onze verlanglijstjes. Een event brengt ons echter hoofdbrekens - deze race staat in de rij met events van 'hopelijk ooit eens te starten'. 

Het is een prachtig maar ook loodzware loop in Frankrijk: Ultra Trail du Mont Blanc. Hiervoor moet je echter genoeg punten verzameld hebben om voor loting in aanmerking te komen. Laten wij nu meer dan voldoende punten bij elkaar gelopen te hebben...aiai, nu komt de UTMB ineens wel erg dichtbij.. Een ronde rond de Mont Blanc van 166KM met 10.000hms - zijn we daar al aan toe? Tja, nu hebben we voldoende punten en volgend jaar wellicht niet..?! Afijn, inschrijven dan maar..zien we tzt wel of we in- danwel uitgeloot zijn.

Transalpine Run 2011 - the movie

Om een beetje een indruk te krijgen van wat wij gedaan hebben tijdens de Transalpine Run, hebben we een film in elkaar gezet van diverse foto's:  http://www.youtube.com/watch?v=8Y_8MxeNbTQ

Bij deze willen we onze dank uitspreken naar iedereen die ons gesupport heeft in de aanloop en tijdens de TAR - door er te zijn voor ons, door onze verhalen aan te horen, door ons te helpen met de events (adventure race, veiling), voor het op de juiste moment te SMSen, voor het aanbieden van een schouder om op uit te puffen/huilen, etc,etc . Al deze, soms kleine, gebaren waren erg waardevol voor ons. Zonder jullie hadden we niet aan dit avontuur kunnen beginnen - een droom is voor ons werkelijkheid geworden!

Transalpine Run 2011 - ons verhaal, dag 8

8 dagen, 4 landen, 274KM en 15000hm => TRANSALPINE RUN, FromUtrechtwithLove was erbij en finishte!

 

Laatste dag, we hebben ons voor de laatste keer gemeld bij de tassencontrole en wandelen een tikje nerveus het startvak in. Vandaag de laatste dag – finish is in zicht, slechts 30,20km en 1807hoogtemeters scheiden ons nog. Bij de gedachte worden we al week – dat worden tranen bij de finish; van emoties, van vermoeidheid, van blijdschap, van opluchting..droog zullen we het vast niet houden. Voor we weg mogen genieten we van een live-optreden van Matti – Keep on Running. Het dorp wordt op stelten gezet, de 250 teams zingen uit volle borst mee en klappen in hun handen. 


We rennen het dorp uit, de meesten sprinten zelfs, de spirit zit er goed in op deze laatste dag. Het is weer warm; we doen het rustig aan, op deze laatste dag want we willen graag heelhuids finishen. Ook in deze laatste klim zit er een stuk single track waarbij we in file omhoog gaan; no worries – finishen is de enige gedachte. 


De eerste top is misleidend – er staan flink wat supporters en bijna lijkt het erop dat we het hoogste punt voor vandaag bereikt hebben; we geloven het niet helemaal en iets ‘om de hoek’ blijkt dat we inderdaad nog meer hoogtemeters moeten maken. Toch vliegt de tijd en voor we het weten hebben we het hoogste punt bereikt. Tijd om erover na te denken gunnen we ons niet – snel naar beneden over een zacht bospad. In ons nek hijgt een Duitse dame – wil ze er langs, wil ze daar irritant blijven rennen? We maken iets vaart en ze moet afhaken – dat geeft ons een goed gevoel. De KMs schieten onder ons door – nog een klein klimmetje op 5KM voor de streep en dan alleen nog maar naar beneden. Door de wijnvelden richting Latsch, 800m voor de finish zien we Hanke staan, onze allertrouwste supporter is speciaal naar Italie gekomen! 


We geven high five en snellen door naar de finish – YES, we springen over de streep, slingeren onze rugzakjes af. De speakers weten inmiddels dat we geen striptease houden maar dat de stenen gepakt worden – ons finishdans is bij hen nu ook bekend… 

De fles ProSecco wordt aangepakt en we geven elkaar een grote knuffel, geen tranen, maar wat zijn wij blij… we hebben onze droom gerealiseerd en zijn gefinished in de Transalpine Run 2011 – 275KM en 15.000hm; we hadden erop gehoopt, we hadden er hard voor getraind en nu hebben we samen deze klus geklaard!!


Schlanders (I) – Latsch (I)
Totaal: 5:02.46,8uur, 30,20KM, 1807hm

Totaal in deze acht dagen:

46:50.31,0uur over 273,73KM en 15.436hm

12^e van de 27 damesteams (36 teams stonden aan start)

Transalpine Run 2011 - ons verhaal, dag 7

8 dagen, 4 landen, 274KM en 15000hm => TRANSALPINE RUN, FromUtrechtwithLove was erbij en finishte!

Een na laatste dag; de koninginne-etappe – vandaag gaan we de hoogste berg over! 

We klimmen naar de 3.000meter. Het wordt er bijna saai van, maar het is weer een mooie route. Al een aantal KM voor we bij de top zijn, horen we muziek. Iemand, daar bovenop de berg, wacht ons op; we klimmen gestaag – het laatste gedeelte gaat over een grote berg rotsblokken. Muziek wordt steeds luider en plots staat hij voor onze neus – de grote meneer met de kleine tuba. Naast hem staat een dame met een trommel. Het is toch gekkenwerk – wij moeten hier bijna op handen en voeten omhoog klimmen en dan staan zij daar voor ons neus. Hun muziekkeuze is niet helemaal onze style.. “waar heen leidt de weg”, “NL oh NL” en andere carnavalskrakers. Maar toch, het feit dat ze er staan en dat we ze al ver beneden kunnen horen geeft ons energie. Overigens verbazen we ons regelmatig op de plekken waar we supporters tegenkomen – die hebben ook minimaal halve etappes afgelegd om de deelnemers aan te moedigen! Vandaag voelen zowel de benen van Jacomina als de keel van Chantal beter. De laatste kilometers bergafwaarts gaan dan ook weer superhard. Stiekum denken we aan finishen – zou het ons lukken?! Het is al fantastisch zo ver als we gekomen zijn – twee meiden van het platteland, zonder verzorging, zonder noemenswaardige klachten die nog steeds bergaf denderen op dag 7 van de TAR – we hebben vertrouwen in de laatste dag.

Quote van de dag: finishen zullen we, al is het kruipend!

Mals (I) – Schlanders (I)

Totaal: 6:37.44,8uur, 36,90KM, 2063hm

Transalpine Run 2011 - ons verhaal, dag 6

8 dagen, 4 landen, 274KM en 15000hm => TRANSALPINE RUN, FromUtrechtwithLove was erbij en finishte!

Gister een korte dag waarbij we goed hebben kunnen rusten. Chantal heeft voorzorgsmaatregelen genomen voor haar keelpijn – Vicks Blue, Fishermen’s Friends, keelpastilles, Zwitserse wondermiddeltjes – het gaat allemaal mee in de rugzak, tezamen met een vracht zakdoekjes. Gelukkig voelen haar benen goed en die mogen het werk doen vandaag. We tellen al af naar de finish op zaterdag, het zwaarste gedeelte (de meeste KMs en hoogtemeters) hebben we erop zitten; nog slechts drie dagen rennen met acceptabele afstanden en acceptabele hoogtemeters. Ondanks dat we vooruit kijken en naar de finish lonken, houden we ons ook voor dat het een fiks eind is; we zijn er nog lang niet.

Deze etappe staat bekend als de mooiste van de TAR. We verlaten Scuol richting het Uidana-vallei; we beginnen met een aantal KMs stroomafwaarts om warm te lopen. Daarna gaat het in een smalle kloof bergopwaarts via een bosweg. En dan komen we bij het spectaculaire stuk; een bergweg die uit de rotswand is gehakt – supermooi, slingerend pad dat af en toe tunnels gaat. Er staan hier flink wat fotografen dus dat zal mooie beelden opleveren. Na dit spectaculaire stuk gaat het pad glooiend verder richting de top. We zijn in ons sas – dit is zo mooi!

Vandaag hebben we weer stenen geraapt – ons finishdansje hebben we er inmiddels op aangepast en de speakers zijn weer enthousiast: “Eine striptease? Nein, auch jetzt haben die Hollaenderin Steine mitgenommen.”

Quote van de dag: “Boe” - J zegt boe tegen koe (en nee, zij ijlde niet!).

Scuol (CH) – Mals (I)

Totaal: 5:22.24,2 uur; 37,02KM, 1332hm

Transalpine Run 2011 - ons verhaal, dag 5

8 dagen, 4 landen, 274KM en 15000hm => TRANSALPINE RUN, FromUtrechtwithLove was erbij en finishte!

Wat heerlijk, we mogen uitslapen! Vandaag hebben we slechts de bergsprint op het program staan. Jacomina huivert en Chantal staat te trappelen. We mogen die 5 steile KMs van gister nu omhoog rennen. Door de organisatie wordt aangegeven dat het parkoers 6,19KM is met ruim 900hm – maar daar geloven we inmiddels niet meer in. Tot nu toe klopten de etappes niet helemaal met de opgegeven data. Afijn, we starten tegelijk maar we hoeven deze keer niet tegelijk te finishen. Voor de start nog even ons ‘finish-dansje’ en dan gaat het los; zo’n 100m rennen en daarna begint voor Jacomina de (snel)wandeltocht naar boven. Chantal kan langer bergop rennen en is al snel uit zicht. Het parkoers was korter dan aangegeven en ook meer hoogtemeters – wat te denken van 5,19KM en meer dan 1000hms?! Reken maar uit, dat is een stijgingspercentage van 20% gemiddeld… Korte etappe maar erg intensief.

Vandaag is de pasta-party op de berg in het restaurant van de lift. Werkelijk geweldig lekkere pasta’s, salade-bar en taart als toetje – een goede bodem voor de komende dagen.

Halverwege de middag zijn we alweer beneden bij ons ‘kampement’. Onze chauffeur kent de teams van Salomon en heeft geregeld dat we met hen telkens op de camping staan. Dat betekent goede plekken, goed gezelschap en op enkele dagen ook een taxi-service van en naar start/finish. 

Vandaag zijn wij echter niet erg gezellig gezelschap – Chantal kruipt meteen onder de wol om zoveel mogelijk rust te pakken. Haar keelpijn wordt steeds erger en naast de vitamine-boosters en paracetamol is slapen het beste medicijn. Jacomina pakt de iPod en gaat buiten in het zonnetje in de slaapzak liggen. Tijdens deze acht dagen moet je elk moment van rust benutten.

Quote van de dag: “Jetzt geht auf” – duhuh, dat zien we zelf ook wel!

Scuol (CH)

Totaal: 2:15.55,8uur (gezamenlijke tijd); 6,19KM, 936hm

Transalpine Run 2011 - ons verhaal, dag 4

8 dagen, 4 landen, 274KM en 15000hm => TRANSALPINE RUN, FromUtrechtwithLove was erbij en finishte!

Het weer is wat opgeklaard – deze ochtend kunnen we vanuit Jetser van het mooie uitzicht genieten. Gisteravond hebben we gegeten in een restaurant bij de camping; doordat we niet naar het dorp afgedaald waren en de briefing skipten, konden we wat meer slaapuren maken. Vandaag staan we wat stram en stijf aan de start – de zon is er wel maar nog niet op het pad waar we lopen. Jacomina heeft hierdoor wat moeite om op gang te komen; het eerste gedeelte van de etappe is echter glooiend. Beetje rennen en beetje wandelen – ideaal om rustig aan de spieren warm te maken. Na de eerste post kunnen de jasjes uit, we gaan klimmen met het zonnetje in het gezicht. 

Hier worden we blij van en we voeren het tempo op. Het is een mooie route met vergezichten op bergen met een laagje sneeuw. Na de klim is er een mooi glooiend tussengedeelte waar we de vaart erin kunnen zetten. We eindigen een stuk lager dan we gestart zijn dus flink wat laagtemeters – dat zijn ook meteen de meest belastende meters voor ons lichaam. In de steile afdaling naar Scuol beginnen de knieën lichtjes te protesteren dus zetten we er iets meer de rem om dan normaal. Al snel horen we Engels gebabbel achter ons – de Canadese meiden denderen de berg af.. Zij zijn zo ongeveer het enige andere team dat, net als ons, kletst onderweg. Het is een stille bedoening op de route – zelfs op enthousiaste “Hallo, wie geht’s; sieht Super aus” krijgen we weinig respons. De laatste 5KM gaan echt steil bergafwaarts; dit blijken dezelfde KMs te zijn als van de sprintetappe bergopwaarts van morgen; ieks...

Quote van de dag: C: er zit hier iemand te duwen achter me, als ze valt dan ben ik het haasje; J: niet “in your face” maar “in your neck”

Galtur (A) – Scuol (CH)

Totaal: 7:36.10,7uur, 39,93KM en 2339hm

Transalpine Run 2011 - ons verhaal, dag 3

8 dagen, 4 landen, 274KM en 15000hm => TRANSALPINE RUN, FromUtrechtwithLove was erbij en finishte!

Gister zijn we nog net voor de regen binnengekomen. Maar vannacht het behoorlijk gestormd; regen en onweer. Samen met de mannen van Salomon zijn we gisteravond naar de briefing gegaan – vanwege het slechte weer werd de start verlaat naar 9:00uur, dat betekende uitslapen! Het parkoers voor vandaag is aangepast; in plaats van meteen klimmen naar de richel bovenop de berg, gaan we door het dal langzaamaan omhoog naar het hoogste punt. 

Iets minder hoogtemeters en slechts 1KM meer is de verwachting. Deze alternatieve route kwam van de burgemeester van Schruns – hij weet het niet maar onderweg zullen we hem meerdere malen uitschelden. Het is koud en nat bij de start – onze alternatieve Komo-regenbodywarmers krijgen afkeurende blikken. Wij beginnen met een klim en verwachten dat de “Komootjes” binnen no time uit kunnen trekken. Na ruim een kilometer staan we in de file – het parkoers gaat van wegbreed naar single track met een klein beetje modder. Vandaag staan we toevalligerwijs redelijk achterin het veld en dat betekent extra lang in de file… Tijdens de klim is het redelijk weer – beetje motregen maar warm genoeg als we bleven bewegen. Het tweede deel van de klim is een stuk kouder doordat er een pittige wind staat. Dit gedeelte is lastig – soms wel rennen, soms niet rennen; er zit totaal geen ritme in. De tweede verzorgingspost staat ongunstig op de berg – het is er koud en we moeten in de rij staan voor de warme soep. Inmiddels hebben we onze regenjasjes aangedaan maar de kou slaat op onze spieren. 

Vanaf post twee hebben we een lang stuk met weinig hoogtemeters maar wel met veel technische meters. We springen van pol naar pol om geen natte voeten te krijgen, af en toe balanceren we op de stenen die in de waterstroom liggen. Door het gebalanseer en gespring houden we het nog een klein beetje warm. Bij post drie, hoogste punt, zijn we echter wel verkleumd; meerdere kledinglagen aan en heel veel eten want dat lukte met die kou ook niet zo goed. Op weg naar beneden zijn we blij dat we weer kunnen rennen; ondanks dat de benen best veel pijn doen stampen we de berg af. Temperatuur gaat ook weer wat omhoog zodra we lager komen. Op zo’n 6KM voor de finish ontwaren we onze Jetser (=ontiegelijke grote camper) – deze staat op een prachtplek langs het parkoers…mits het niet zo mistig was.. Aiai, wat zijn we blij als we de finish zien. Dit was duidelijk niet onze dag met de file en kou onderweg!

Quote van de dag: “Dag 1 van de cursus: Pollen hoppen en rivierklimmen”

Schruns (A) – Galtur (A)

Totaal: 7:13.49,9 uren onderweg; 42,30KM en 1870hm